Niet de werkdruk, maar de negatieve berichtgeving maakt bedrijfsartsen 'ziek'. Dat schrijven drie bedrijfsartsen in dienst van Achmea Vitale in een open brief.
De artsen reageren met hun brief op een onderzoek waaruit bleek dat arboartsen door minimale contracten en administratieve druk nauwelijks tijd konden besteden aan zieke werknemers. Hierdoor zou een groot deel van hen liever een ander vak kiezen. De schrijvers van de brief, Henriette Christiaanse, René Halma en Marlies Prenger, zeggen juist van dergelijke berichten een beetje ziek te worden. ' Wij hebben uit volle overtuiging gekozen voor het vak van bedrijfsarts: een nuttige, inspirerende en uitdagende baan!'
De bedrijfsartsen erkennen dat hun vak onder zware druk staat, maar verwerpen de conclusie dat dit ten koste gaat van de werknemer. 'De arbodienstverlening verkeert de laatste jaren in zwaar weer. We maken fusies en reorganisaties mee in een markt die steeds krapper wordt. Dat geeft meer druk, onrust en onzekerheid en dat herkennen wij. Dat zoveel van onze collega's op het moment niet gelukkig zijn in hun werk of moeite hebben met alle veranderingen, is reden tot zorg. We willen dan ook niets afdoen aan de resultaten van het onderzoek. Wel hebben we bezwaar tegen de suggestie in de media dat de werknemer de dupe is. De zorg voor de aan ons toevertrouwde werknemers en werkgevers houdt ons in deze tijd juist op de been.'
Volgens de briefschrijvers is een gezonde werknemerspopulatie het gezamenlijke doel van van bedrijfsartsen en werkgevers. 'Daar waar werkgevers minimale contracten willen afsluiten, is het aan ons om hen ervan te overtuigen dat goedkoop uiteindelijk duurkoop is als het gaat om de gezondheid van het grootste kapitaal dat je als werkgever hebt: je mensen. Iedere bedrijfsarts kan uitleggen dat je iemand met een burnout niet in vier maal tien minuten kan begeleiden. Werkgevers adviseren en wijzen op hun verantwoordelijkheid is ook een onderdeel van ons vak.'
Hun beroepsethiek staat daarbij volgens de bedrijfsartsen nooit ter discussie. 'Ook al gaat het om zakelijke belangen: wij blijven arts, met beroepsgeheim en beroepsethiek. Onze werkgever, de arbodienst, oefent op geen enkele wijze druk op ons uit om dit geweld aan te doen. Voor de toegenomen werkdruk en administratieve lasten moeten wij met elkaar een oplossing vinden.'