In de periode 2002 tot 2007 nam het aandeel vroeggepensioneerden dat weer actief werd op de arbeidsmarkt toe van 16 tot 23 procent. Er bestaat een breed palet aan doorstartende zestigplussers, aldus Henkens: als oproepkracht bij de oude werkgever als kleine zelfstandige of gewoon in loondienst. Het percentage dat wel de ambitie heeft te werken, maar er niet in slaagt werk te vinden nam ook toe: van 6 tot 10 procent.

Het animo van werkgevers om ouderen aan te moedigen na hun 65^ste door te werken is echter nog steeds gering. Driekwart van de Nederlandse werkgevers associeert veroudering van hun personeelsbestand met toenemende arbeidskosten. Vier op de tien werkgevers verwacht bovendien een dalende productiviteit van een vergrijzend werknemersbestand. Met je 55^ste of nog eerder ‘met pensioen gaan' wordt weliswaar als te vroeg gezien, maar gemiddeld wordt binnen de Nederlandse bevolking iemand van 66 als te oud gevonden om nog 20 uur per week te werken.

Henkens laat in zijn rede zien hoe de belangen van werkgevers en werknemers op elkaar inwerken en onbedoelde negatieve gevolgen kunnen hebben. Ook de belangen en gedragingen van de werknemer en zijn of haar partner beinvloeden elkaar: veel pensioneringsbeslissingen worden genomen aan de keukentafel.