Een planner is sinds januari 2007 in dienst van een bedrijf dat nokkensystemen voor stallen vervaardigt. De man zegt per 1 mei zijn baan op als hij een vergelijkbare baan vindt bij een concurrent. Om de nokken te kunnen openen en sluiten wordt gebruik gemaakt van een elektrische spindel. De planner heeft bij zijn werkgever door middel van ‘trial and error' uitgevonden welke spindel het meest geschikt is.


Nokkensystemen
FKM, het nieuwe bedrijf waarvoor hij gaat werken, brengt eveneens nokkensystemen op de markt. Op 31 maart 2010 vraagt de man in een e-mail aan een collega specifieke informatie over het aansluitschema voor het spindel. Deze verstrekt hem de informatie en de planner sluist vervolgens de informatie door aan zijn nieuwe werkgever in een e-mail. Hij eindigt de mail met een grap: ‘FKM Spionage'. De man wordt op 8 april op staande voet ontslagen door zijn werkgever nadat deze op de hoogte is van het lekken van de bedrijfsinformatie. De werkgever en de werknemer zijn het erover eens dat de in het gelijkgestelde partij recht heeft op de gefixeerde schadeloosstelling van   € 2.351,00.
 

Oordeel
De kantonrechter is van oordeel dat het ontslag op staande voet mocht worden verleend. De man heeft informatie doorsgespeeld aan zijn toekomstige werkgever, hoewel hij hier geen toestemming voor had gevraagd aan zijn huidige werkgever. Dit is in strijd met het goed werknemerschap. Hij dient jegens derden, ook zonder uitdrukkelijk verbod daartoe, geheimhouding te betrachten, te meer indien die derde, zoals hier, eveneens nokkensystemen vervaardigt.
De grap ‘FKM Spionage' zijn om voor de hand liggende redenen door het bedrijf niet als grap opgevat. De woorden duiden aan dat man heeft beseft dat wat hij deed niet door de beugel kon. Anders gezegd: in elk geintje zit wel een seintje, aldus de rechter.

Vertrouwen
Het is dus redelijk dat het bedrijf vanaf 8 april 2010 haar vertrouwen in de man verloor. De arbeidsovereenkomst was al door hem opgezegd en die overeenkomst zou daardoor per 1 mei 2010 eindigen, zodat de gevolgen van het ontslag op staande voet beperkt zijn gebleven. De man moet daarom € 2.351,00 vermeerderd met de wettelijke rente, betalen aan zijn oude werkgever. Hij wordt als verliezende partij in de proceskosten veroordeeld en hij heeft geen recht meer op zijn resterende salaris, aldus de rechter.

RECHTBANK ZWOLLE - LELYSTAD


Datum uitspraak: 26-04-2011
Datum publicatie: 28-04-2011

Zaaknr.  : 520467 CV EXPL 10-6542