Dit blijkt uit het onderzoek van de Erasmus Universiteit Rotterdam in samenwerking met Nicis Institute naar de leefsituatie en arbeidsmarktpositie van Poolse arbeidsmigranten in de gemeenten Westland, Hillegom en Katwijk. In 2000 werden er in Nederland ongeveer vijfduizend werkvergunningen verstrekt aan arbeidsmigranten uit Midden- en Oost-Europa, met name uit Polen. In 2006 waren dit er 60 duizend en vanaf 2007 hebben alle werknemers uit Polen volledige toegang tot de Nederlandse arbeidsmarkt. Er zijn nu naar schatting 160- tot 200 duizend arbeidsmigranten uit Midden- en Oost-Europa in Nederland.

De arbeidsmigranten zijn veelal redelijk hoog opgeleid (havo/vwo-niveau of hoger), maar werken desondanks in laaggeschoold werk in de tuinbouw, of informeel als schoonmaakster. Zij werken vooral via een uitzendbureau, of hebben een tijdelijk contract.

De arbeidsmigranten verdienen dan ook niet veel in Nederland, meestal niet meer dan het minimumloon, maximaal vijftienhonderd euro per maand. Een groot aantal ziet aan het eind van de maand zelfs nog een lager bedrag onder de streep staan, omdat het uitzendbureau de kosten voor huisvesting op de inkomsten inhoudt.

Privacy is een onbereikbare luxe voor de meeste Poolse werknemers. Een kleine minderheid van de respondenten in Westland, Hillegom en Katwijk heeft een eigen woonaccomodatie. De overigen wonen in een zogenaamd Polenhotel, op een gedeelde kamer, in stacaravans of op een camping. De meerderheid van de respondenten (in Westland zelfs acht op de tien) deelt de slaapkamer met een of meerdere anderen (zijnde geen partner). In het Polenhotel is op verschillende plekken cameratoezicht en op doordeweekse dagen wordt om vijf uur een maaltijd geserveerd. Ondanks het gebrek aan pivacy geeft de meerderheid van de migranten (in Katwijk en Hillegom zelfs driekwart) aan tevreden of zeer tevreden te zijn met de woonsituatie.