Het is een greep uit de resultaten van het onderzoek door professor Hans Hoekstra van GITP en de Rijksuniversiteit Groningen. Hoekstra keek in zijn onderzoek vooral naar de bewegingen in de loopbaan van mensen, niet naar de wijze waarop ze hun eigen bijdrage inschatten. Op deze manier wordt het voor de respondenten moeilijker om sociaal wenselijke antwoorden te geven. ‘Iedere loopbaan is altijd een afwisseling van goede en slechte tijden. Maar door dat op deze manier te onderzoeken, kunnen werkgevers op groepsniveau naar trends kijken', legt Hoekstra uit.

Een van die conclusies is dat veertigers hun werk als zwaar ervaren. Hoekstra: ‘Dat is begrijpelijk, want mensen zitten op het toppunt van hun loopbaan, en hebben daarom het gevoel het hardst te moeten werken.' Tegelijkertijd ziet Hoekstra dat mensen juist tussen 45 en 55 jaar een versterkte zelfregie laten zien, en dus bewuster en doelgerichter omgaan met hun talenten. En dat is iets waar werkgevers terdege rekening mee moeten houden. ‘Je ziet nu een groot contrast tussen mensen die heel veel aan zelfregie doen, en de mensen die afwachtend zijn. De eerste groep werkt misschien proactief binnen de eigen organisatie, maar is ook ondernemender wanneer het erom gaat om elders kansen te pakken.'

Balans
De veertiger is sowieso een medewerker om in de gaten te houden, zo blijkt uit het onderzoek. Logischerwijs zijn vooral de twintigers bezig met het werken aan een specialisatie, maar er is een tweede piek in de groep van veertig tot 45 jaar, vooral onder vrouwen. ‘Werkgevers moeten er erg alert op zijn dat er balans is tussen de werknemers die met verbreding bezig zijn, en een echte generalist zijn, en de mensen die zich echt willen specialiseren tot vakmens. Als je in je organisatie te veel van de een of de ander hebt, heb je een probleem.'

Hoekstra gaat zijn onderzoeksresultaten nog uitsplitsen naar de verschillende branches, maar ziet nu al wel verschillen tussen grote en kleine bedrijven. ‘Werknemers die hun loopbaan in eigen hand nemen zie je meer bij grote dan bij kleinere organisaties. Misschien is het in grotere bedrijven - en ik praat dan over vijfhonderd of meer werknemers - makkelijker om kansen naar je toe te trekken. Maar het kan ook zo zijn dat er in een grote organisatie meer interne concurrentie is, waardoor mensen zich gedwongen voelen om meer de regie over hun eigen loopbaan te nemen.'