Leden van virtuele teams werken hebben meestal geen idee met wie ze samenwerken. Hun collega's zitten soms aan de andere kant van de wereld, werken voor een andere organisatie. Ze moeten er maar vanuit gaan dat degene met wie ze via de computer communiceren inderdaad de benodigde vakkennis heeft. Dat vertrouwen kan worden versterkt met voorkennis.
Dat constateert promovendus Ellen Rusman, onderwijstechnoloog en wetenschappelijk medewerker bij het programma Leernetwerken van het Centre for Learning Sciences and Technologies (CELSTEC) van de Open Universiteit.
Als er onvoldoende vertrouwen is, vinden de leden van virtuele teams het moeilijk om informatie te delen en beslissingen te nemen. Uit het promotieonderzoek van Rusman blijkt dat het aanbieden van een modelprofiel met persoonlijke informatie over de teamleden virtuele teams helpt bij het vormen van een betrouwbaarheidsinschatting in de eerste fase van de samenwerking. De teamleden vonden informatie over opleiding, werkervaring en huidige functie belangrijk om betrouwbaarheid in te schatten, maar ook een portretfoto, de werk- en bereikbaarheidstijden, informatie over de familiesituatie en hobby's blijken hierbij waardevol.
Rusman verdedigt haar proefschrift vrijdag 17 juni 2011 in Heerlen.
Nieuwsbericht bekijken 
Online 2298